هواللطیف 

در آذرماه 1338 در تهران و به عنوان فرزند ارشد خانواده متولد گردیدم.

پدرم سید مهدی مجتبوی نائینی انسانی فرهیخته و اهل قلم و تحقیق و تألیف بود و

برای همین از دوران کودکی مرا با دنیای کتاب وکتاب خوانی آشنا کرد در زمان

نوجوانی به خاطر اینکه ایشان ریاست کتابخانه بزرگ وزارتخانه ای دولتی را به

عهده داشتند من بیش از پیش و خارج از عرف متداول همسالان خود در کوران

مطالعه قرار گرفتم و به جرأت می توانم بگویم بسیاری از معروف ترین و

بزرگترین رمان ها و داستان های ایران و جهان را در سنین 10 تا 15 سالگی

مطالعه کردم و با آثار و نوشته های بسیاری از شعرا و نویسندگان بزرگ ایران و

جهان در آن دوران آشنا شدم. بد نیست بدانید که اولین تجربه نوشتن جدی من به

دوران دبستان بر می گردد که نمایشنامه ای رادیویی نوشتم که در یکی از

برنامه های کودک رادیو در آن زمان به نام خودم پخش گردید !

از دوران نوجوانی به شعر علاقه وافری داشتم و در این راستا چیزهایی می نوشتم

که گاهی غزل بود و گاهی شعر نو ! گاهی عاشقانه بود و گاهی عارفانه یا

اجتماعی ! ضمناً در دوران دبیرستان علاوه بر مطالعه آثار ادبی جدی با مقوله طنز نیز

بیشترآشنا شدم و بسیاری از نوشته هایی که سر زنگ های انشاء و ادبیات

 می خواندم سرشار از مطایبه و شوخ طبعی بود و کم کم سر هر کلاس درسی هر وقت زمان

مناسبی پدید می آمد نیز می بایست نوشته هایم را برای دیگران بخوانم.

در دوران جوانی با بسیاری از شاعران معاصر و بزرگ شعر نو وآثار و

نوشته هایشان بیشتر آشنا شدم که اگر بخواهم از آنان که بیشتر به آثارشان علاقه

داشته و هر یک به نوعی شاید حق استادی به گردن همه ما و مخصوصاً من دارند

نام برم اسم بزرگانی چون نیما ، مهدی اخوان ثالث (م.امید) ،هوشنگ ابتهاج ( هـ.الف.سایه) ،

فروغ فرخزاد ، سهراب سپری ، دکتر شفیعی کدکنی و ... ودر گروهی دیگر ملک الشعرای بهار

، رهی معیری ، پروین اعتصامی و... به ذهنم خطور می کند و از میان قدما واسطوره های شعر

کهن با حافظ شاید بیشترین مراوده را داشته ام گرچه شاهنامه فردوسی ، منظومه های نظامی ، ا

شعار صائب و غزلیات شمس نیز هر یک جای خاص خود را دارند .

به طنز نویسی نیز همانند شعر گفتن علاقه وافری داشتم و این علاقه به گونه های

مختلف ادامه پیدا کرد تا زمانی که در سال 1372 اولین شعر نو طنزی که برای

هفته نامه  گل آقا فرستاده بودم با امضاء مستعار " مارمولک دوپا " چاپ شد .

در همان دوران بود که به دعوت کتبی مرحوم فرجیان به دفتر مجله رفتم و با پدر

طنزنویسی نوین ایران مرحوم " کیومرث صابری فومنی " و یا به تعبیر درست تری

" گل آقای ملت ایران " از نزدیک آشنا شدم و پس از مدت کوتاهی به عضویت هیئت تحریریه

هفته نامه گل آقا در آمدم و این همکاری تا آخرین شماره هفته نامه ادامه پیدا کرد و بعد ها  با

ماهنامه گل آقا هرچند به صورت پراکنده ادامه یافت.

در مورد آثارم در گل آقا باید عرض کنم که در هفته نامه ، تقریباً در تمامی ستون های ثابت

مجله مطلب چاپ شده دارم گرچه بخش اعظم کارهایم را در هفته نامه

ستون " شعر نو گل آقایی " تشکیل می دهد که پس از توقف انتشار هفته نامه در

ماهنامه مدتی به صورت یک صفحه ثابت و بعد ها به صورت پراکنده ادامه دادم یکی از ستون

هایی که برای اولین بار اینجانب آن را طراحی و ایجاد کردم

و طبق دستخط آقای صابری و با لطف و عنایت ایشان در آن زمان به یک ستون 

ثابت در هفته نامه تبدیل گردید " تفاسیر الابیات " بود که اینجانب می نوشتم و بعدها

دوستان دیگری نیز در این ستون بسیار قلم زدند.

دیپلم خود را در رشته ریاضی فیزیک از دبیرستان خوارزمی تهران گرفتم و در دانشگاه در

رشته الکترونیک و سپس مدیریت صنعتی تحصیل کردم و اکنون با نزدیک به بیش از 24 سابقه

فعالیت در صنایع الکترونیک و خودروسازی ، با عنوان سازمانی کارشناس ارشد و مسئول

برنامه ریزی و تحلیل اطلاعات دریکی از  بخش های فنی مهندسی یکی از دو قطب صنعت

خودروسازی کشور مشغول به کار می باشم . در دهه هفتاد نزدیک به 2 سال علاوه بر کار

اصلی خود مسئول صفحه طنز و سرگرمی نشریه داخلی این شرکت نیز بودم که در آن جا

مطالب طنز و سرگرمی می نوشتم.

23 سال پیش ازدواج کرده ام که حاصل آن یک پسر و یک دختر است .

اسامی مستعار من در عرصه طنز در طول این سالها عبارتند از " مارمولک دوپا "

" سمندر دوپا " ، " بچه نایین " ، " ابوجغجغه " ، " ماه پیشونی " ، " شاتوت " ،

" گاه به گاه " و " ارغوان " و....

لازم به ذکر است از حدود دو سال پیش تا کنون نیز مطالعه جدی تری در زمینه

نگارش فیلمنامه های طنز آغاز کرده ام که اولین حاصل آن نگارش چند قسمت از یک سریال

 فانتزی 15 قسمتی با نام " رنگ نوروزی " بود که برای نوروز1386 به سفارش گروه فرهنگ

و ادب شبکه 4 سیما تهیه و در تعطیلات عید از آن شبکه پخش گردید.

 و در حال حاضر هم تمام وقت خود را صرف مطالعه در زمینه فیلمنامه نویسی

طنز و نگارش طرح های اولیه در این خصوص کرده ام تا شاید بتوانم روزی به

صورت جدی تر به این عرصه وارد شوم و البته مثل همیشه دست استعانتم را به

سوی خداوند بخشنده مهربان دراز می کنم و از او در این راه نیز کمک می خواهم .